SCHUITEMAKERS 31 Augustus Oom en Neef, KORTE STUKJES. Bureau Weerwal PUBMEBEND, Advertentiën: Dienstaanbiedingen en Liefdegiften A 25 Ct. per 5 regels, A oontant, elke regel meer 5 Ct., zonder korting voor Boekhandel of Postdireotie of een. vrijerij met hindernissen. vaammms&am nqpr toe gaat, om eens op een geschikte ma nier uit te gaan, heeft er nog naderhand genot van, want hg leerde daar iets, op zeer aaügename wgze, namelpk wat er wel ge beuren moet eer het boek is tot stand gebracht. Voor tal van menschen is dit de openbaring van iets totaal onbekendsen nu is een onzer gelukkigste eigenaardigheden deze, dat het komen tot kennis, al staat zjj niet in reohtstreeksch verband tot onze dageljjksche bezigheden, vreugde schenkt, genoegen geeft, een indruk van bevrediging achterlaat. Maar vooral denmannen van bet vak, <bg welk-on derdeel van de typographic zjj ook wérkzaan zjjn, kunnen daar profiteeren uit andere landen vooral uit Frankrijk, zjjn inzendingen geko men, inzonderheid van bindwerk, die bewon dering wekken om de artistieke wgze van uitvoering, en voorzeker niet zonder invloed znllen zjjn op de beoefening van het vak ten onzent, in de allernaaste toekomst. Reeds vele. jaren geleden heb ik het hier ter plaatse geschreven, en ik heb nog geen reden gevonden om van meening te veran deren: dergelijke tentoonstellingen, op be perkte schaal, met niet te ruim programma waarvoor, men geen overmatige drukte behoeft te makeu voor de oprichting van geheele reeksen van gebouwen, leveren nut op en hebben bjj toeneming recht van bestaan, naarmate men, bjj voorgaande ontwikke-* ling, zal inzien hoe noodzakelijk het is van elkander te leeren. Mjjn ideaal zou zjjn dat het denkbeeld van wedstrijd daarbij zooveel mogelijk' op den achtergrond bleef; wel bon een jury van deskundigen aanwjjzen welke ingezonden voorwerpen van dezelfde soort door bjjzonderd eigenschappen uitmunten, en zelfs zekere volgorde bjj het uitbrengen van het oordeel in acht nemen, zoodat toch het doel, aanwjjzen van den weg in welken de vooruitgang op elk onderdeel van het vak zich heeft te bewegen, bereikt wordt, maar daarbij zou het dan ook kannen bljjven. Evenwel zoolang de menschen nog hechten aan zichtbare ondèrscheidingsteebens en deze deze aangelegenheid alleen te laten handelen. Ik had mij stellig voorgenomen, persoonlijk bjj u te komeij, om daarover te spreken." „Wat een teergevoelig menaoh is die kapitein tocb I" dacht mevrouw Spruitenburg. „Hjj is ge heel ontdaan, bij de gedachte, dat ik een oogenblik twjjfelen kon, of bij zjjne toestemming wei zon geven. Werkelijk zeer vleiend voor mg I" En luide voegde zij er bij«Het verheugt me dan ook teer, de taak door nw bezoek bealoten te zien, en ik behoef mijne opinie dus niet langer stil te houden." De kapitein maakte eeno buiging. «Ik heb met mijne doohter gesproken, en wat ik van haar vernam, kon mijn moederhart sleohta aansporen, haar volgaarne mijne toestemming te geven." «Uwe doohter, uwe toestemming?" vroeg de kapitein, van verbazing groote oogen opzettend. «Ik heb met mjjne doohter diarover gesproken, en mg overtuigd, dat zjj baar geluk in deze ver bintenis tiet. Zjj volgt den drang baars harten, «Wat - mevronw de kapitein staarde me vrouw Spruitenburg ademloos aan: «uwe dochter is geneigd". «Zij heeft haar jawoord gegeven", bevestigde zjj glimlachend, «en ik geef van ganjicher harte mijn zegen." Het was een geluk, dat de kapitein op dit oogen* «Ik kon zijne handéjwijze niet geheel en al goed keuren". vervolgde mevrouw. „Ik vond het niet goed, dat hij niet eerst uwe toestemming had ge vraagd." „O, maar van mjjne toestemming was hjj natuurlijk zeker stamelde de kapitein ver legen. «Hij wist, dat hij mjj tot den gelukkigste aller menschen zon maken S «Ik voel mjj door uwe goedheid ten hoogste ge vleid," antwoordde mevronw Spruitenburg, «en kan niet nalaten u te zeggen, dat deze verbintenis eene gedachte verwezenlijkt, die ik reede lang heb ge koesterd." «Groote goden, wat is zob'n vrouw tooh ongege neerd, als je haar éen huwelijksaanzoek doet 1" dacht de kapitein, formeel geschrokken bjj deze naive bekentenis, waarvoor hij het gezegde tenminste hield. «Zooals u zich wel kunt voorstellen, kdn ik hem niet ontniddelijk een onbepaalde toestemming geven", vervolgde mevrouw Sprnitenburg. Ik vond bet beter, mij eerst te verzekeren, of de stap. van uwen neef ook uwe goedkeuring zon verwerven." „Natuurlijk dat spreekt van zelf 1" mompelde kapitein Spekkoek zeer verlegen. «Maar werkelijk, ik verzeker u, het lag in den aard der taak, dat ik mjjne goedkeuring zon geven -r inderdaad, ik ben zeer verheugd en natuurlijk kwam hat mjj in 't geheel niet ia den eia, mijnen neef in

SPC | 1892 | | pagina 1