BI SCHUITEMAKERS Woensdag, 8 Februari Noordhollands >JI - eh Advertentie-blad. Acht-en-dertigste Jaargang. Handels-Staatkuude. BUITENLAND. mm. Abohnraen tsprijs 85 Cents per drie maanden, franco per post f - Advertentiën van 15 regels 75 Cts., elke regel daarboven 15 Cent. Tan 8 plaatsingen, ineens opgegeven, worden slechts 2 berekend. Bewijsnummei b gratis. Bij voortdurende, plaatsing volgens nadere overeenkomst. Groote letters worden naar plaatsmimte berekend. Uitgever, Verantwoordelijk Hootd-Redaotenr J. SCHIJITEMAKER, Hoogstraat, PÜRMEREND. Advertentiën: Dienstaanbiedingen en Liefdegiften 25 Ct. per 5 regels, A oontant, eïké regel meer 5.Ct., zonder korting voor Boekhandel of Fostdireotie Vertrekuren Spoortrein. Van AMSTERDAM naar ENKHÜIZENV Dienstregeling 1 potober. g? v - Stoombootdienst Amsterd.-Fhrm'erend Italië. "If^V IptlL. W**£z%% *wtn Wfipfc mmmm ^5 SS' Voraohijnt DINGSDAG on ZATURDAG. Advertentiën in te zenden des Maandags en Vrijdags tot 'b middags 2 ure. Ingezonden stukken liefst vroeger. Van ENK RUIZEN naar AMSTERDAM. V Amsterdam h Zaandam u Oostzaan 11 Pprmorönd 11 Kwadijk-Edam h Ooathuizén Avenhorn n Hoorn h Blokker h Westwoud irspe .-Gr Ak. Enkhuizen 11 Hoogkarspel n Bovenk.-Grootebr. 6.— 6.45 9.12 10.20jDins- 13.0416.— 10.— 6.16 7.08 8.07 9.31 10.33 dags. 3.23 6.14 10.16 6.26 7.13 8.17 9.41 8.33 10.26 1.6.36 7:25 8.29 9.56 10.60 l.— 3.46 6.81 10.38 7.31 10.03 - 1.07: I 3.51 6:37 10.44 w> 7.41 O) 10.13 1.18 a 4.01 6.47 10.54 7.48 Sf 10.20 1.26 4.08 11.01 CO .2 7.67 a 10.82 11.08 1.85 2.20 4.19 6.59 11.13 8.04 10.39 ■r— 1.42 2.27 4.26 11.20 8.09 10.44 1.48 2.33 4.31 11.26 8.15 10.50 1.54 2.89 4.87 11.821 8.22 10,571 ll.02jll.27 2.01 2.46 4.44 11.39 8.27 2.06 2.51 4.49|7.18 11.441 V Enkhuizen it Bovenk.-Grootebr, 11 Hoogkarspel 11 Westwoud Blokker Hoorn - "Avenhorn 11 Oosthuizen n Kwadijk-Edam. Pur merend a Oostzaan Zaandam Ak. Amsterdam V 6.49 .6.55 |6.0'9 a6:17 .2 6.24 1=16.34 6.41 7.02 7.22 9.20 9.40,11.27 2.13 9.26 9.46 2.19 9.33 9.581 2.26 9.89 9.59 (n bO as -«S 2 32 9.45 10.05 - 2.38 A 9.51 10.13 11.48 tJ) 2.05 2.48 10.22 P 2.13 2.56 'fif 10.30 2.20 8.03 CS ra> 10.41 2.80 8.18 '2 10.49 12.07 1.05 2.37 3.20 «3: 1.19 2.48 8.82 11.06 12 25 1.33 2.59[8.48 11.19 12.37 1.50 3.13;8.67 6.56 6.01 6.08 6.15 6.21 6.81 6.39 6.46 6.56 7.08 7.14 7.25 10.01 7.39jl0.13 Van AMSTERDAM D age 1 ij k s (behalve Dinsdag) Vm. 7, 9, 10.46, 12. Nmd. 2, 4, 6, 7, Des Dinsdags: Vm. 5, 6, 7, 9,10.46, 12. Nm. 2, 4, 6, 7, Van PURMEREND Dagelijks (behalve Dinsdags. Vm. 6.30, 8, 9.16, 11, Nm. 12.30, 2, 4, 6, ure. Des»; Dinsdag a Vm. 6.30, 8, 9.15, 11. Nm. 12.80, 2, 4,' fl, ure Van ENKHUIZEN naar STAVOREN per stoomboot morg. 8.82, 11.82, 'snam. 4.85 en 'savo.nds 7.28. Van STAVOREN naar ENKHUIZEN 's morg. 8.21,10.'s nam. 4.84 en's av 7.80 in verbinding per Spoor v. STAVOREN naar LEEUWARDEN. y/1: 9:55, 12.51, 6j6 èn 8.4Ó. VanLEEUWARDEN naar STAVOREN V 7v—8.07 ett 6.25 Eigenljjk moest hét ding, dat zoo heet, niet bestaan. Waarom kan niet ieder de producten van zijn grond en de vruchten van zjjn arbeid daarheen brengen, ongehinderd, waar men er de meeste behoefte aan" heeft, waar hg ze het voordeeligst in geld kan. omzetten of er andere artikelen; die hg thuis het bes| gebruiken kan, voor kan inruilen? Als hjj het gevaar van verloren gaan er bjj waagt, en er de kosten van vervoer voor over beeft, moesten hem geen andere hinderpalen in: den weggelegd worden. -Daneerst zon de-, handelbloeien, zou de werk- lustaaDgewakkerdendebndèriiemingsgeest levendig gehouden worden. - Ja, zoo vragen wg, gewone menschén. Maar de mannen van de politiek redeneeren er anders over. Om een Staat te besturen is geld noodig, en bfet is niet gemakkelgk dat te krggen in den vorm van belastingen, die ieder na kan cjjferen. Men moet ook zoo ongemerkt een zeker aantal millioenen weten los te maken, die de burgers wel evengoed opbrengen, als wanneer zjj naar den ontvanger gaan, maar waar zjj minder over nadenken, omdat het iuiste bedrag, dat ieder betaalt, niet is uit te rekenen. Daarvoor dienen o. a. de invoer- rechten. Daarbjj kunnen zg zich dan nog diets maken, dat de büitenlauder, die zgn waren invoert, de rechten betaalt; dat deze alzoo, tegen zgn wil natuurlgk, een belangrijk voordeel aan de schatkist bezorgt. Bij eenig nadenken ontdekt men wel spoedig, dab dit maat reen praatje is, want die importeur krjjgt zgn geld terug in de hoogere prijzen, die hjj moet bedingen; lukt hem dit niet, zoodat hjj èr zgn heeie 'winst bjj zou moeten inschieten, dan bljjftbjj eenvoudig weg. •Nu is er nóg iets, dat de ingezetehen het oog doet sluiten voor de nadeelen der invoer rechten, namelijk dat de hoogere prgzen, door den vreemdeling te bedingen voor hetgeen hjj brengt, ook gemaakt kunnen wordendoorden inlandschen producent van dezelfde artikelen. Hierdoor heeft men verschillende groepen van belanghebbenden, 'die er zeer op gesteld zgn, dat het product, waarin zg >doen", hoog 'wordt belast. Zg bedenken niet, dat andere goederen, welke zg toch ook noodig hebben, insgeljjks duurder worden gemaakt dan zjj behoorden te zgn, zoodat het te veel ont- vangene weer voor een groot deel Verloren gaat; en nog minder hóuden zg er rekening mede, dat lieden, die niemendal te verhandelen hebben, Van kleine loonen of schrale bezoldi gingen moeten leven, op alle dusgenaamd beschermde" artikelen wat moeten toegeven. Dezen zgnin de eerste plaats de kinderen van de rekening. Toch heeft men het, met kunstig in. elkaar gedraaide redeneeringen zoo ver weten te brengen, dat zelfs in arbeiderskringén de be schermende rechten voorstanders hebben ge vonden. Want, zei men, als de producent hoogere prjjzen tan becjingen, dan is hjj ook in staat meer te laten verdienen. Dit lokaas heeft velen doen toehappen. Evenwel, wat reeds jaren geleden is vóór speld, ziet men thans bewaarheid. Duitschlaud, dat in 1878 .met volle zeilen in protectio nistische richting is voofnitgestevend, en waar men van het stelsel der hooge invoer rechten vpornl op landbouwvoortbrengselen wonderen van welvaart verwachtte, is einde lijk tot de erkenning gekomen, dat men zich vergist heeft, 't Wordt wek niet in zoo korte woorden en zoo duidelijk verstaanbaar gezegd, maar men behoeft niet tusschen de regels' van des Rijkskanseliers redevoeringen te lozen, om de betuiging op te sporen, dat niet de algemeene welvaart is toegenomen, dat niet de werkloonen zgn gestegen; dat integendeel de uitvoer der Duitsche producten as achternft gegaan.1 Qe bandeistractatsri, op voorstel van Duitschland met verschillende Mogendheden gesloten, zgn de eerste, be- soheidén, doch besliste stap in andere richting. Nu evenwel is Frankrjjk opgetreden aan het hoofd der protectionisten. Oppervlakkig geoordeeld zou men zeggen, dat dit alleen is om in de contramine te zjjnj en mogeljjk is daar ook wel iets van aan, want zoo weinig geschiedkundig geheugen kan men den Franschen wel niet toeschrjjven dat zjj zouden vergeten zijn hoezeer onder bet Tweede Keizer rijk, dank zg het stelsel van den v/jjen handel, de bloei van alle bedrjjven toenam.- Maar er zit, gelooven we, in Frankrjjk meer achter. De staatkunde is daar meer dan ergens anders een quaestie van persoonlijke belangen, welker bevordering men van de Regeering wacht in ruil voor steun bg verkiezingen. Beschermende rechten zgn daartoe een geschikt middel. Doch wg vreezen, dat de welvaart des lands het gelag zal moeten betalen. Hoe dit zjj?sinds gisteren is er in do handéls- betrekkingejn 'fusschen Frankrijk en de andere Mogeüdhedén een kolossale verandering ge- landsche mededinger heeft op te brengen komen, welker gevolgen zich nu nog niet be- zonder dat zeer lage invoerrecht zon de vreem- rekenen laten. Gedurende de laatste jaren deling boven den ingezetene bevoorrecht zjju. 1871 een bepaling voorkomt, dat men weder- zgds elkander zal behandelen op den voet van »meestbegunstigde natie." Nu zit aau dat Fransche minimura-tarièf üog een zonderling aanhangfjeltje vast, waarvan de deskundigen op het gebied van handels politiek niet weten te zeggen, hoe het in-de' tóekomst werken zal. Er is natneljjk bepaald, dat de Regeeriug gemachtigd is, oveïöen- koui8ten te sluiten waarbjj opaommige artikelen beneden het minimum kan worden gegaan, ouder voorbehoud van de goedkeuring der Kamers. Woor hét oogenblik i is 'l deze be- „p^4ingi. wa^^ons betreft,van pnderge- schikt belang'; iininers 'een formeeltractaat is niet gesloten, alleen werd tusschen beide Regeeringen vastgesteld, dat onze invoeren in Frankrjjk worden toegelaten naar het mi nimumtarief, terwgi wjj aan Frankrijk de rechten van meestbeguustigde natie waarbor gen, alles tot wederopzegging, zonder tjjds- bepaling. Een andere oplossing was niot denkbaar, al geraken we daardoor, ten op zichte van Frankrjjk, in ougunstiger conditie dan te voren. Maar de vraag is niet buiten gesloten of, zoo Frankrjjk er te eeniger tjjd toe mocht overgaan, ten aanzien van eenige Mogendheid gebruik te maken van de zoo even vermelde bevoegdheid, wjj dan ook niet aanspraak hebben op geljjke tariefsverlaging. Wjj toch» zgn aan het vrjjhandelstelseï ge trouw gebleven, en maken het oüzeu buren zoo gemakkelgk mogeljjkhet invoerrecht hier geheven, draagt volstrekt geen bescher mend karakter, maar is eenvoudig eeu ver- goediog, die de buitehlandsche importeur be- taalt voor de belastingen, die zijn binnen- waren met die Mogendheden afzonderlijk over eenkomsten geslotén ter bepaling van het tarief van invoer voor. de onderscheiden artikelen, en deze cijfers vormden met elkander het conventioneel tarief", dat tot grondslag diende voor verdere onderhandelingen, zoo die noodig waren. Indien 'Frankrijk bg den uit voer van eenig product, dat daar op groote schaal werd verbouwd of vervaardigd, groot belang had, dan kon het eenige verlaging be dingen in ruil voor inschikkelijkheid tan op zichte van een ander, barbij Weer de njjver- heid van een ander land was betrokken. Op die manier zgn de onderscheiden handels-* tractaten tot stand gekomen, die nu met 1 Februari zgn opgezegd. Wat daarvoor in de plaats treedt, is dit De Fransche Kamers hebben twee tarieven vastgesteld, eèh maximum en een minimum. Het eerste is zoo hoog, dat er geen denken aan is onder zoo bezwarende voorwaarden iets in te voerenhet zal worden toegepast op dié volken, die aan Frankrijk geen handels- voordeelen toekennen, en staat ongeveer met een volstrekt verbod geljjk. Het minimum tarief is altjjd nog belangrjjk hooger dan bet conventioneele, dat tot dusver werd toegepast; het is gemaakt voor de natiën, die Frankrjjks handel gansten verleenen. Voor Duitschland in de eerste plaats, niet omdat de Republiek met het Keizerrjjk zoo innig bevriend is, maar omdat in het Frankforter vredesverdrag van en datbehoeft niet. Doch, waar wjj alle mogeljjke toeschietelijkheid betrachten, heeft niemand meer dan wjj er aanspraak op, als smeestbegunBtigde" natie te worden behandeld. Voorstanders hier te lande van het bescher mend stelsel hebben er op gewezen dat wjj door niet intjjds onze tarieven belangrjjk te verlioogen, thans de gelegenheid missen om, in ruil voor te bedingen concessies, verlagin gen aan te bieden, en nog dezer dagen uitte de héér Regout deze klacht in de Eerste Ka mer. Van de Regeeringstafel werd evenwel het vrjjhandelstelseï krachtig verdedigd, en de Minister van Buitenlandsche Zaken zei, juist met het oog op onze verhouding tot Frankrjjk 0. a. dit: Juist ons vrjjgevig tarief, zal ons doen verkrjjgen wat ook andere natiën ont vangen, dat is, voor het oogenblik nog de toepassing van het minimumtarief, maar zon der dat daarbjj door ons eenige verbintenis op ons genomen wordt." En de Minister van Financiën besloot de uiteenzetting zjjner be ginselen op handelsgebied met deze woorden »Zoo rnêen ik dan ook dat, al staan wjj met ons vrjjhandelstelseï geïsoleerd op het conti nent van Europa, wjj isolement kloekmoe dig moeten aanvaarden. Dat Nederland alleen Btaat met een waarachtig goed beginsel, is te betreuren voor Europa voor Nederland zelf een glorie West-Fbiso. De rofeering ie, naar ie langs half-ambtelijken wég» laat bekend maken, niet voornemens de be kende verklaring der vijf kardinalen voor den Staatsraad te breDgen. Ten Vaticano aohijnt men de tijdigheid der verklaring in twijfel te trekken Zondag sou het Journal Officie) dé mededeeling doen van wat In de veïsohillendè hiadelaverdragen besloten is. Aan Nederland, weet aaen, wordt, met andere landen, daarbijhet .minmnum-tuief bè* willigd tegen behandeling van Ffankftjk ala de meest begünstigde Mogendheid. - HtngelazuS, |De beroemde Engeleobe predikant 8purgeon, sedert geruimen tjjd tot herstel van gezondheid te Mentone, is dezer dagen weder ingestort en ver keert thans in bedenkelijken toestand. De Senaat heeft de handelsverdragen met Duitsoh- land en Ooetenrük goedgekeurd, gelijk mede de verlenging der ovëreenkomat met Spanje. I11 de Kamer ia een voorstel verworpen tot ver« laging der reohten op tarwe. De schade door de jongste aardbeving te Gen- zano aangerioht, ia teer aanzienlijk. Ongeveer 800 gezinnen zjjn zonder dak. De genie-troepen werken dag en naoht om zooveel doenljjk in den nood te voorzien door het opslaan van tenten ens.. Het «Diario Official" behelst een schrijven van den koning, waarin deze verklaart met het oog op den toestand waarin het land verkeert en de opofferin gen welke daardoor noodig zijn geworden, ten bate van de schatkist afstaud te doen van het éóo vijfde gedeelte van de civiele lijst. HLongarljo Uit Buda-Pest wordt gemeld Over de gebeele stad zjjn troepen verdeeld, teneinde wanordelijkheden te beletten. De beriohten uit de provincies melden in het algemeen het succes der oandidateu van de regeeringepartij. Men zegt dat de familie van genefaal Grant met diens biogrsphie, die Grant dioteerde om de zijnen voor gebrek te bewaren, bjjna 415,000 dollars heeft verdiend. Uit New-lr'ork wordt gemeld dat bet garnizoen van Choco in Argentinië aan bet muiten geslagen is en oprukt naar Corrientaa. De regeering zond eene kanonneerboot. Het heet dat er een opstand dreigt in Sósario. Een erge opstand zou Meiioo bedreigen, generaal Garzw heeft 5000 opstandelingen onder sioh, en hun getal groeit aan. Zij .tjjn voor nemens Las Vegas aan te tasten. Volgens beriohten uit Washington wordt Presi dent Harrison scherp gelaakt, omdat hjj de oorlóg- zuchtige boodsohap bij het Congres inzond, ofaohóon bij 'wist dat het Chileehsoh exouua reeds aangeko men was en ofschoon de Cbileenache gezant deu PreBident'onder tranen smeekte de bedoelde'bood- schap niet in te zenden. JapiUQ* De influenza heeft ook in Japan velé slaohtoffers gemaakt. Veraoheidene Japanzohe staatslieden bö- zweken aan de siekte.» xï-ï; ter tf;iit<bttfiiff:nrinit^*'''

SPC | 1892 | | pagina 1