N° 4164. SCHUITEMAKERS Zondag, 1 December. Moordholl. Nieuws- en Advertentie-blad. Zevenen veertigste Jaargang. \Tvci cncH" A ATT'^ Zandkoekjes, Goudsehe Botermoppen, -ui p,ffpri V öxUN X D Eikelblaa^jes, Poeder-Chocolade, HUuS l la UltJ i IGIl/ Eerste Blad. Verdwaald. Verschijnt DINSDAG en ZATERDAG. Telephoonnummerj N°« 30. Brieven en stukken gelieve men te adresseeren aan schuitemakeiïs pubmebexder coebant, Bureau Weerwal Purmerend. AdvertentiënDienstaanbiedingen en Liefdegiften A 25 Ct. per 5 regels, k contant, elke regel meer 5 Ct., zonder korting voor Boekh. of Postdirectie Vertrekuren Spoortrein. Dienstregeling 1 Oct. Gewone tijd. SP 11.16 ff ff ff ff ff ff ff -- Dit nummer bestaat uit twee bladen. Broek in Waterland. Dinsdagavond had alhier in „Conqordia" eene buitengewone algemeene vergadering' plaats van het depar tement „Broek in Waterland" van de Maat schappij tot Nut van 't Algemeen. Ilpendam. Woensdag 27 Nov. gaf de Rederijkerskamer „Excelsior" alhier, eene open bare uitvoering. Ilpendam In de raadsvergadering van Vrijdag 22 Nov. werd aan den onderwijzer Bosnia eervol ontslag verleend tegen 1 Dec. a s. Genoetnde onderwijzer is benoemd tot con troleur bij de stoomtram van HaarlemLeiden. Oosthuizen. De nieuw herbouwde kerk te Etersheim, gelegen aan den zeekant, begint, nu hare voltooiing nadert er keurig uit te zien en belooft waarljjk een sieraad te worden. Oosthuizen. Woensdag 27 November trad ds, P. A. Vis uit de Beemster als spreker op in het Burgernut in het lokaal van den heer K. Ligtenberg. - l1v PURMERENDER COURANT AbonnementsprijaSö Cents per drie maanden, franco per postƒ1. Advertentiën in te zendén des Maandags en Vrijdags tot 'b middags 2 ore. Ingezonden stukken liefst vroeger. Advertentiën van 1—5 regels 75 Cts., elke regel daarboven 15 Ct. Van 3 plaatsingen, in eens opgegeven, worden slechts 2 berekend. Bewijsnum mer gratis. Bij voortdurende plaatsing volgens nadere overeenkomst. Gropte letters worden naar plaatsruimte berekend. Van AMSTERDAM naar ENKHÜIZEN. Van ENKHÜIZEN naar AMSTERDAM. Amsterdam Zaanda.ii Oostzaan PüRMEREND Kwadijk-Edam Oosthuizen Avenhorn HoorN Blokker Westwoud Hoogkarspel Bovenk -Grootebr. Ak. Enkhüizen 5.20 5.89 5.50 a6.— ff TB 6.06 6.34 6.2$7.02 6.34j7 15 6.46 7.25 6.52 7.02 7.09 7.24 7.33 7 88 7.44 7.01 7.56 -o 37 a a 8.19 8.80 A8,40 60 CO .9 8.32 8.51 9.02 9.13 9.19 9.83 9.40 9.47 8.44 9.08 9.14 9.25 9.31 9.45 9.52 A9.59 9.23 10.20 9.4410.33 9 5: Sc -o a N 10 07 10.18 10.22 10.29 10.40 stopt 10.52 11.01 11.08 11.13 10.49 Dins dags. 12 50 12.56 1.07 1 15 Al.22 11.85 1.25 1.82 1.38 1.44 1.51 1.58 60 69 2.09 2.18 2.24 2.30 2.87 2.42 Van ENKHUIZEN naar STAVOREN per stoomb. 's morg. 8.06, 11.40, in verb, per spoor van STAVOREN naar LEEUWARDEN 9.58, 1. 'snam. 4.48 en 's avonds 8.01. 6.14 9.22. 2.49 4.43 6 41 9.22 V Enkhüizen 4 50 6.44 8.06 8.54 10.54 11.36 u> 2.06 3.12 6.27 7.57 3.08 5.01 6.54 9.40 'Boveuk.-Grootebr. 4.57 6.50 8.12 9.02 11.42 ez *0 2.12 3.18 6.83 8.03 3.21 5.14 9 53 Hoogkarspel 5.04 6.57 8.19 9.09 11.49 M O 13 2.19 3.25 6.40 8.10 3.38 5.27 7.10 10.06 Westwoud 5.15 f5.21 7.03 8.25 9.16 11.55 5 n a 0 2 25 3.81 6.46 8.16 3 39 5.83 10.12 Blokker 7.09 8.31 9.21 12 01 M 2.81 8 37 6.52 st op v. 8.50 5-46 10.22 Hoorn g 5.35 7.19 a 8.37 9.81 11.18 12.11 1.52 2 12 A2.37 3.51 7.05 a 8.27 8.57 5.55 10.80 Avenhorn S 5.43 7.27 9.89 12.19 2.— 2 20 3.58 7.13. 4.10 6.09 7.37 10.45 Oosthuizen 5.50 7 35 9.46 12.20 2.07 2.27 4.07 7.20 stop. 6.15 10.62 «r Kwadijk-Edam 6.— 7.43 tj :c* 9.56 12.86 2.17 2.87 4.19 7.30 4.22 6.21 10.58 PüRMEREND a 6.05 7.55 10.06 11.37 12.48 2.23 2.48 4.26 7.37 4 28 6.27 11.04 Oostzaan 8.06 10.17 12.54 2 34 2.64 4.37 7.48 4 85 6.34 11.11 Zaandam 8.19 10.32 11.53 1.06 2.45 8.06 4.49 8.— 4.4S 6.39 7.56 11.16 Ak. Amsterdam 8.86 10.44 12.05 1.20 2.58 8.20 5 03 8.16 8.56 9.22 stopt, stopt. 9.45 10.02 10.14 Van LEEUWARDEN naar STAVOREN 7.23.' 8.40, 'snam! 8.8»! 6 40 vertoontl van kijkjes op Java, waarbij de heer A. Schoemaker de gewonschto uitlegging gaf. üe reeks van plaatje» werd geopend met twee kaartjes, waaruit we de ligging van Ned. Oost- Indië konden gadeslaan. Voorts kregen we prachtige photo's te zien van kokospalmen, bamboeriot, wortelbooraen, tamarinden, buiker- riet, rijstvelden, theetuinen, koffieplantages en meerdere producten!; hetwelk ons eenigszins een denkbeeld gaf van den rijken plantengroei in de tropen. Ook eenige typen van bewoners van Java, benevens afbeeldingen van vulkanen en dessa's werden ons vertoond. De sciopticon werkte uitstekend en do platen werden allen even duidelijk weergegeven. Vervolgens bevatte het programma van dien avond de opvoering van „Plicht", dramatische schets v(in Justus van Maurik in één bedrjjf. Treffend was vooral het oogenblik waarop de dokter bij een ernstig geval werd gehaald, terwjjl zijn eenigst zoontje op het sterfbed lag. Ondanks de smeekbeden van zijne vrouw en de apothekeres gebood des doktdrs plicht hem te vertrekken, om anderen behulpzaam te zjjn. Nog indrukwekkender maakte in dat stuk vooral het gerommel van don donder, eerst als klinkend in de verte en steeds toenemende in kracht, totdat hevige slagen losbarstten juist op het critiek8te oogönblifc. Het stukje wtrd uitstekend opgevoerd, alle medespelenden ver dienen daarvoor een woord van lof. Daarop werd door Dr. C. Bakker voorge dragen „Als mijnheer zal wisselen", een geestige voordracht, waarbij telkens een hartelijk gelach in de zaal uitbarstte. De heer W. van Engelenburg droeg voorts op_ voortreffelijke wijze voor: „Het oudste Wimpje", een grappig stukje, hetwelk evenals 't voorgaande de lachspieren der aanwezigen opwekte. Vervolgens werden door den heer A. Schoe- De zaal was goed bezet, dank z|j de' mildo hand, waarmede de introductie-kaarten waren uitgereikt. Als Voorzitter van het departement opende de heer W. van Engelenburg deze vergadering en heette allen hartelijk welkom. Het deed hem genoegen dat de ingezetenen in zoo groote getale waren opgekomen Hij deelde voorts mede dat ons departement zoowel door afsterven als door vertrek steeds in ledental afneemt, en dat het thans nog maar 8 leden en een eere lid telt. Wanneer dat zoo doorgaat zou ophef fing van het departement onvermijdelijk het gevolg z|jn. Doch dat mag en kan niet, want met de opheffing van het departement, zou ook de bibliotheok te niet gaan. En zulks moet echter voorkomen worden. Van deze nuttige instelling maken 73 personen, 't zij groot of klein gebruik, terwijl iedere veertien dagen 200 boeken worden ingebracht om tegen andere te worden gewisseld. Neen, hot departement mag nietP worden opgeheven, het heeft recht van bestaan! Medeburgers helpt en steunt het departement, door als lid too te tredenDe contributie is thans belangrijk verlaagd en bedraagt voor nieuwe leden 2.50 in 't jaar. Met do hoop, dat het departement weder in bloei moge toenemen, eindigt de Voorzitter deze kernachtige openingsrede. Daarna werden met de sciopticon lichtbeelden FJEUIIiliETOM. X St. Sicolaasvertelliug 1. door W. METS Tz. In een der zijstraatjes van eeu groote koopstad, zag het er in het begin van do Decembermaand kommervol uit Vooral was de toestand zorgelijk in het gezin van de weduwe Valhorst, die met haren veertieiijnrigen zoon en drie dochtertjes, van 12, 8 en 6-jarigeu leeftijd, een der armzaligste kamerrjes bewoonde. Eens had dit gezin betere dagen gekend. De overleden mini, Anton Velhorst gebceten, was aan een der stadsarmenscholen werkzaam geweest. Na een jaar ongeveer te hebben gesukkeld, ont sliep de ijverige verzorger van zijn gezin en liet de zijnen in zorgvolle omstandigheden achter. Wat de zuiirige ordelijke huisvrouw bespaard had, was tot den laatsten cent uitgegeven aan versterkende middelen, terwij de rekeningen van docter en apo theker nauwelijks voldaan konden worden uit de opbrengst van de weiiflge sieraden en eenige luxe artikelen, die te gelde waren gemaakt. De arme weduwe deelde in bet droevig lot van zoovele ouderwijzersvronwen, dat zij niet gesteund werd door eenig pensioen of op andere wijze uit— keering genoot. De woning, waarin men vijftien jaren gewoond had, moest men verlaten voor een pu,tr kamertjes op de bovenste verdieping en toen de huur daarvoor ook aTte bezwarend werd, verhuisde de weduwe naar het zijstraatje in een der achter buurten. 't Waren lange rijen huisjes, van slechts eene ver dieping, alle onder één dak gebouwd, met een klein portaaltje en een zeer gewone kamer, die 't gezin voor wuon- kook- en slaapvertrek moest dienen. De weduwe Valhorst trachtte door naai- en brei werkiu't onderhoud van zich en de kinderen te voor zien, bij welk werk hare oudste, dochter Geeriruidn geheeten, van evenveel ijver als bedreveuheid blijk gaf. Cornelis, de oudste zoon, een flinke jongen van veertien jaren, had werk gevonden bij eeu boek- verkooper, maar ongelukkig genoeg was deze een paar maauden geleden gestorieu en toen was alles ver kocht geworden. l)e pogingen van den gewilligen jongen, om ergens anders plaatsing te vinden, .waren tot heden mislukt en dit verdiiette hem vooral daarom, dat hij nu geheel ten laste der moeder kwam. Bij de aankomst van treinen en stoombooten, bood hij wel eens zijne diensten aan als wegwijzer of als pakjesdragenmaar gewoonlijk hadden de brutalen en zij, die voor dergelijke bezigheden meer bedreven heid schenen te bezitten, reeds alles te pakken, vóór Cornells er aan te pas kon komen. Dit verdroot hem dan wel zeer, meer zehlen ver diende hij op deze wijze eenige stuivers. 'tZjg er in de armelijke woning treurig genoeg uit. Alles wat eenigszins ontbeerd kon worden, werd verkocht, alleen vaders horloge niet; daarvan kon de weduwe mnnr geen afstand doen. 't Was op den avond van den vierden December, toen moeder en kindereu bijna hopeloos bijeen zaten, dat een vreemdeliug.die den weg naar het spoorweg station was misgeloopen, op goed geluk af in het zijstraatje verdwaalde. maker twee gedichtjes van Alb. Smit voorge dragen, getiteld: „Het Klokje" on „Kleinig heden". Met aandacht werden deze door de toehoorders govolgd en in ademlooze stilte aangehoord. i Aangezien do tijd verstreken was, sloot de Voorzitter deze geanimeerde bijeenkomst, na vooraf een woord van hartehjken dank te hebben gebracht, eerstens aan alle aanwezigen, welke dien avond belangstelling toonden in Bel;'Nut; fen'tweede aan dê dames !W. J.' Wijnveldtr M. Boelhouwer en E. Prijs, voor harpt betoonde welwillendheid om met den Voorzitter hunne krachten in te spannen, waar mee de opvoering van do dramatische schets Plicht" gepaard gingten derde aan de heeren Schoemaker en Bakker voor hunne toelichting (in figuurlijken en letterlijken zin) bij hetver- toonen der' interessanto kijkjes op Java; en ten vierde aan de heeren J. Brouwer en G. Wijn- veldt voor' hunne behulpzaamheid en mede werking door hen respectievelijk verleend bij het vertoonen der lichtbeelden en bij het na bootsen van het on weder. Daarop nam de heer J. E. T. Wijnveldt het woord en bracht behalve de reeds genoemden een woord van dank en hulde aan den heer van Engelenburg, Voorzitter vau 't Nut, en noemde dezen de rechte man op de rechte plaats. Ook wij kunnen niet nalaten een woord van dank te btengen aan allen die hebben mede gewerkt om dien avond zoo gezellig mogelijk te maken, door „elck wat wills" te geven, en hopen voorts, dat het departement alhier met hernieuwde krachten de toekomst zal te gemoet gaan. i. Opgevoerd werden 1. Een Kerstavond. 2. Een dichte natte mist hing over stad en land en heiinnerde er zoo terstond ieder aan, dat Decembers donkere dagen waren gekomen. De buitendeur der armelijke woning stond op een kier en een flauw lichtstraaltje viel op de vochtige straat. 1 I)e vreemde heer, die ongaarne den trein van half acht wdde missen, omdat hij dan dien dag niet meer te buis kon komen, dacht er aan om even een wegwijzer te vragen, die hem naar het station zou kunnen brengen Met dit doel-duwde hij de deur van de woning der weduwe iets verder open. Daar binnen werd een levendig gesprek gevoerd. ^Geertrui," sprak de broeder, //laat Liesje en Emma nu dat stukje brood maar samen opeten, ze zijn nog zoo klein." Maar ik heb sinds vaumorgeii ook niets gehad, luidde 't antwoord. z/M.eder is er nog erger aan toe," deed de jongens stem zich weer hooren; zij heeft den geheelen dag nog niet gegeten Ik heb zooveel behoefte niet, kinderen maar om jelui doet 't mij leed, dat ik niets meer heb om brood te kunnen koopen. z/Mnar moeder," hernam daarop Cornelis, laat ik tocb va's horloge verkoopen als hij leefde zou bij 't al lang hebben gedaan, als hij zag dat Vrouw en kindereu geen bftiod meer hadden." »Och, toe Moe," voegde Geertruida er half schreiend bij, „ik heb toch zoo'n honger,^laat broer 't horloge nu maar verkoopen, dan kunt gij ook weer wat eten, andêfaXordt u heelemaal ziek en dan is 't nog veel erger." Oude Dienstboden. Oud-Postiljon. 3. De laatste rit van een De Kerstavond werd door allen goed begrepen en best weergegeven. Verwonderd volgde men het spel van de achtjarige Marie, die hoewel nooit voor 't publiek te hebben gesproken, hare rol zoö natuurlijk speelde. Van het tweede stukje heeft er in uwe> courant reeds meermalen een verslag gestaan daar dit stuk op het concours te Purmerpnd is bekroond. 'Van het derdè Stuk kan gezegd worden dat- de Postiljon uitmuntend was. Alle stukken werden flink afgespeeld. In de pauze werd door den eere-voorzitter aan de kamer een vaandel aangeboden, waar voor het geld door oud-leden en begunstigers was bijeengebracht. Nog lang bleef men ge- noegelijlc bjjeen. Zondag den lsten December a.s. zal dit bede huis worden ingewijd door ds. Meijnink; een koor onder loiding van den heer C. J. Kieviet zal dpn tevens enkele toepasselijke liederen zingenü Begrijpelijk is >4at ve^en «getuige" van deze plechtigheid zullen zijn. De opkomst was bedroevend, slechts 25 per sonen. Wegens afwezigheid van den voorzitter Na een poosje van hevige iuwentligen strijd, reikti de moeder het begeerde voorwerp aan haren zoon toe en zei met tranen in de stem„in godsnaam, mijn jongen, 't moet dan maar gebeuren." Juist wilde de knaap haastig heengaan, toen eeu krachtig „volk" aan de .voordeur gehoord werd. Aanstonds was Cornelis bij 't kamerdeurtje om te zien wat men verlangde. „Is het spoorwegstation hier ver vandaan vroeg de vreemde heer. „Ja, wel eeu kwartier, mijnheer 1 maar ik zal u wel even terecht helpen, dan gaan wij den koristen weg, dat wint nog gauw 'n minuut of drie." De vreemdeling nam dien voorslag gaarne aan en schreed eenige oogenblikken luter naast Cornelis door eeu kronkelweg van stegen en straatjes en bereikte na korten tijd den weg, die naar het station leidde. Daar waagde Cornelis het, om den vreemdeling eenige oogeublikken stamde te houden. Hij haalde vaders horloge, dat dierbaar kleinood der familie uit den zak, hield het den vreemdeling voor en vroeg schuchter„mijnheer, wil u asjeblieft dit horloge van mij koopen „Is 't een gouden?" vroeg de heer. „Neen, slechts een zilveren; maar 't heeft een goed uurwerk, 't Is van mijn overleden vader af- komst'g." De vreemdeling, die niet zonder ontroering' tegen wil en dank getuige was geweest van het onderhoud, dat voor weinige minuien tusschen moedèr en kin deren .gevoerd was, had bereids een deel der lijdens geschiedenis der ongelukkige familie vernomen. (Slot volgt.)

Krantenviewer Waterlands Archief

Schuitemakers Purmerender Courant | 1901 | | pagina 1